#Dagverslag 10

img_3431.jpg
img_34051.jpg

Zondag ochtend.Het moment dat ik m'n ogen opendoe en me realiseer dat ik nu ECHT vakantie heb was fijn. Dat ik me afvraag hoe ik in godsnaam nog functioneer met zoveel slaaptekort is een volgende..  Erg veel tijd om me dat af te vragen heb ik niet want het moment dat ik me om wil draaien om nog een slaap poging te doen begint er een miauw concert waar je U tegen zegt. Niets wat mijn harige terrorist rustig krijgt. Later, toen ik met een restje Milka en een kop thee keurig in bed aan het ontbijten was bleek waarom: Een enorme haarbal. Het zure aroma dringt m'n neus binnen en ik de definitieve conclusie dat m'n ochtend wel wat beter had kunnen verlopen. El positivo als ik ben ruim ik vol goede moed de kots op en check de whatsappjes die ik gemist heb. Zoals ik gister blogde -lees hier- had ik last van vakantie ontwijkend gedrag, en hoppa, ik sprong onder de douche met Linkin Park op standje teringherrie. Even wakker worden. En haren wassen. Want omdat vluchten het plan was ging ik lekker lunchen met C en S. Die vette kop met haar kon echt niet langer zo. En ik voel me al een soort kruising tussen een orang-oetang en een holbewoner uit het jaar kruik. Want maandag staat er dus een bezoekje aan de schoonheidssalon gepland, maar om de boel te kunnen laten harsen... moet je dus eerst "die boel" even laten groeien. Oh the joy. En nee dat is niet charmant nee. Maar drie weken op Bali rondlopen als mevrouw holbewoner was geen optie. En scheren en alle bijkomende ellende ook niet. Harsen dus. Maar vermoedelijk schrijf ik ook wel een klein verslagje van morgen. Dus wie weet!

Ik dwaal af. Lunchen. Bij Birtat. Onze vaste tent. Na een renovatie van ruim twee weken is het er vooral niet mooier op geworden. Best een talent van die gekke Turken. Ruim twee weken verbouwen en het ziet er niet echt beter uit...

Maar omdat restaurant Olijfje nou eenmaal niet vlakbij huis is eten we gewoon braaf menemen en salade bij Birtat. Lieve C, wanneer open je een Olijfje 2 naast m'n huis?! We kletsen heerlijk bij - over de ellende van afgelopen week- en drinken de ene na de andere Turkse thee. Daarna lopen we bijna hersenletsel op bij het bedenken waar we enigszins in de buurt lekkere taartjes kunnen eten met een kop thee of koffie. Dat werd de boot op de Erasmusgracht die al tig keer van eigenaar/naam whatever is veranderd en sinds kort weer open was. Van Fossa naar iets anders en nu heet het "Florya"

IMG_4455

IMG_4455

Het begon goed. Een cocktailkaart met prima prijzen. Ja ik weet het, vlak daarvoor ging het nog over thee, koffie en taartjes. That escalated quickly… Nou, dat deed het dus niet. Vol enthousiasme wacht ik op m'n favoriet der favorieten: Mojito. Bleek dat even een tegenvaller: ZWAAR overpricede Sprite met muntbladeren. (Doe mij dan maar een muntthee) Wat een bummer. De taartjes en de Kunefe (warm Turks dessert) vielen ook een beetje tegen.

Jammer wel want hier was de verbouwing zeer zeker geslaagd. En de ligging is en blijft heerlijk. Op het water! Maar goed, we geven niet op en proberen nog een keer ontbijt of lunch. Afscheid nemen van C, knuffels en tot over drie weken. Wat daarna gebeurde is eigenlijk net zoiets als waar ik zondag over blogde. Puur vakantie uitstel gedrag. En chocola.  Savonds nog gezellig met lieve T op de bank met pizza's en Limitless (Netflix, aanrader!) en op tijd m'n bedje in.. want maandag begint Het Trappenhuis Renovatie Project. En ik zat met een gangkast die ik eigenlijk weg had moeten halen maar wat gewoon onmogelijk is. Dan had ik hem voor drie weken in de woonkamer moeten stallen. Nee. Dus...Leeg gehaald. Conclusie getrokken dat ik officieel een schoenenoverschot heb en duimen dat de renovatie mannen gevoelig zijn voor grote puppy ogen.

Maandag. Ik hoor gestommel op de trap en "Oh shit die kast" was de manier van wakker worden. Nog in tweestrijd met mezelf tussen de vermoorde onschuld spelen met grote puppy ogen en struisvogelen en dus überhaupt de deur niet opendoen en maar zien waar het schip zou stranden. Optie twee werd al gauw geschrapt want lieve A die op mijn huis past wilde ik niet met boze bouwvakkers opzadelen. Kort slaap jurkje aan met diep decolleté was ook al geen oplossing want ik leek nog op een harige orang-oetang.  Dan maar de vermoorde onschuld en grote puppy ogen look als de mannen aan zouden bellen. Dat duurde niet lang. TRINGTRING! Of ik de kast even binnen wilde zetten. Shit. De puppylook was succesvol. Zou de directeur van Tony Chocolonely er ook in trappen als ik vraag of ze me willen sponsoren?

Fastforward naar wederom een snelle lunch met S, door naar de dierenwinkel voor kattenbenodigdheden. Die was dicht. Door naar de volgende. Die duurder is maar goed, op vakantie gaan is toch al een dure grap.  Nog even een muntthee drinken (100 keer lekkerder als een Sprite met munt kan ik je vertellen..)

Thuis snel onder de douche en een half uur later lag ik al bij de schoonheidsspecialiste op de bank.  Harsen ben ik wel gewend dus dat was allemaal geen groot drama. Mocht je twijfelen om een keer down under de boel te laten harsen: Zet je erover heen, echt. Het is het waard. Helemaal als je slecht tegen andere vormen van ontharen kan en je wat later op vakantie gaat. Maar oke. Ik was net de TRINGTRING van m'n eigen deurbel te boven en daar ging de deurbel van de schoonheidsspecialiste. "Huh ik zal toch geen dubbele afspraak hebben gemaakt". Ze was nog down under bezig en moest nog mn oksels en onderbenen….. Daar lag ik dan, gezellig met m'n benen wijd, te luisteren naar een gesprek aan de deur. Een agent kwam blijkbaar iets aan 'dr vragen. Ze wimpelde hem vakkundig af en maakte af waar ze mee bezig was. Ondertussen stuurde ik maar even foute selfies in de groepsapp met C en S.  Waarom? Omdat het grappig is. En waarom niet?

Glad en zacht maar wel een beetje plakkerig ging ik nog even naar de supermarkt. Een voorraadje vreetspul voor in het vliegtuig. En toiletpapier, ook handig. Dat vreetspul moet ik denk ik nog maar een keer aanvullen ergens morgen ofzo. Want dat is voor een deel op magische wijze verdwenen.  Die kaboutertjes hier eten ook alles.

Koffer inpakken. Je zou toch denken dat je als je zo vaak op vakantie gaat als ik je er toch wel eens een keertje handig in wordt. Iets met structuur en logica. Nou, ik geef het op. Ik heb ook nog eens schoenen hals over kop ingepakt in vuilniszakken uit die schoenenkast op de gang die ik eigenlijk in m'n koffer moet doen. Scheldend met S aan de telefoon dreig ik het nog een keer op te geven. Alles is interessanter dan die klote koffer. Inmiddels zitten er een aantal korte broekjes in, een rokje, een paar jurkjes, een jurk geschikt voor de bruiloft van lieve H die op Bali gaat trouwen, en wat tops/shirtjes en een tas vol ondergoed en bikini's. M'n handbagage heeft C me via de WhatsApp in bijgestaan en nadat ik even twee biologische fipronilletjes in de pan heb gegooid was het tijd om nog meer te stagneren als ik al deed. Ik keek oude foto's, ik zong een zooi foute liedjes mee. Ik kwam een bikini tegen waarvan ik niet wist dat ik hem had. Hij is blauw. Dus hij gaat mee naar Bali. En nu lig ik met een sweater aan in bed. Op m'n sweater staat: "Pretty good at bad decisions" Ik ga slapen. Terwijl ik echt heus genoeg te doen heb. Morgen staan de bouwvakkers vast weer vroeg in de trappenhal. Kunnen we fast forward naar het moment dat broerlief en ik landen in Bali?