Nieuw bed, nieuw maagdenvliesje? Gewoon even lachen om talenten die ik niet bezit.

Ik moet dus even wat bekennen. Mijn blog heet Liekeschrijft en daar onder staat " Want tekenen en zingen kan ze niet" ..Nou, er is dus echt ontzettend veel wat ik niet kan. Totaal niet. Nul komma fucking nul niet. En daar wil ik gewoon even over schrijven. Ik kan er misschien wel een nieuwe categorie van maken. Talenten die ik niet bezit. Ken je gebreken zeggen ze dan he.. 

De kans is aanwezig dat je deze blog alleen leest omdat je "Nieuw maagdenvliesje" ziet staan in de titel. Voor dat deel van de blog moet je nog even verder lezen overigens..

De situatieschets: 27 juni: Ik lig in de woonkamer, op een matras met een hele stapel hoofdkussens tegen de muur aan geleund want morgen komt mijn nieuwe bed. Vanmorgen met puppypower (lang leve de gym en spierballen) en hulp van papa die loodzware boxsprings naar beneden gesleept. Een matras boven gelaten en daar lig ik nu op. Bestie S hang ik net op en die zei "Ga jij maar even je zonden overdenken ik ga slapen"  ze zei het met grovere bewoording maar ik verraad mezelf niet natuurlijk. Vermoedelijk denk je nu: "Maar Liek waarom slaap je niet gewoon een dagje op de bank en heb je niet je hele bed de deur uit gedaan?"

Heel simpel: ik heb geen bank meer. Dat heeft te maken met het niet hebben van bepaalde talenten op bepaalde gebieden:

Ruim 5 weken geleden zat m'n lieve A hier op de bank. En ik haar voor de zoveelste keer vertelde over plannen om na alle jaren dat ik hier woon toch EINDELIJK eens een keer wat te doen in m'n huis. Nieuwe bank, nieuw bed, vers verfje op de muren en een nieuw behangetje. Oh en nieuwe plinten. Want die zijn nog nooit helemaal goed geweest hier in huis. En daarna decoreren. Nieuwe accessoires. Nieuwe kleuren. Ergens een plek voor heel veel foto's en gekkigheden. En heel veel planten. Een boel groen in huis is het plan. Daarna verzin ik wel een oplossing voor het niet hebben van groene vingers.

Maar goed zoals altijd vertelde ik wel over wat ik wilde, maar niet over hoe ik dat dan aan zou gaan pakken. Laat staan het daadwerkelijk gaan doen. Grappig is dat de meeste mensen die me kennen weten dat ik toch echt wel een flinke portie doorzettingsvermogen bezit. En een beetje daadkracht en moed. Nou zit ik dus met A te praten die net verhuisd is en ook nog wat flinke klussen voor de boeg heeft/had. "Ja nouja dan sla ik gewoon die muur kapot en dan moet ik wel" over een klus in haar huis. Ik hoor het 'dr nog zeggen. En ze meent het. Zij bezit alle eigenschappen die ik niet heb op dat vlak. Vier hoog, zonder lift, de bank naar beneden krijgen. Ik vertelde haar hoe vreselijk ik er tegen op zag. Zij kent me. Te goed. En toen veranderde onze gehele planning. We zouden gaan lunchen en terrashangen. Een van de talenten die we samen bezitten: genieten van het leven en schijt hebben aan alle soorten verwachtingen die de maatschappij van ons heeft. Ze kijkt me aan: "Say the word en we werken NU d

ie bank je huis uit" Alles in mijn lijf schreeuwt "NEE!!" want ik zag alleen maar beren op de weg zoals dat stomme spreekwoord luidt. Maar wat er uit mijn mond komt is wat anders: "Oke fuck it laten we het doen" A geeft mij superpowers die ik helemaal niet bezit. Resoluut staat ze op. Trekt de plaid van de bank en ze trekt een oude kikkertjesgroene joggingbroek van mij aan. Binnen 20 minuten stond deel een van de bank beneden. Zwetend en wel staan A en ik weer boven. Op vier hoog zonder lift wonen is goed voor de slanke lijn en de billen maar teringtandjes als je moet verhuizen of andere ellendige dingen hebt zoals te zware boodschappen of met te weinig bloed in je alcohol naar boven kruipen: Drafuckingmatisch.

Vol goede moed beginnen we aan deel twee van de bank. Binnen een paar minuten zit de bank shocking klem tussen de balustrade vlak bij mijn voordeur en het plafond. En we hebben het hier over klem voor professionals. Shocking klem. Nog klemmer dan zweettieten in een sportbh. Die klote bank kon niet voor of achter uit meer. Stonden wij daar, als twee zwetende scheldende stoere vrouwen proberen de situatie te fixen. Lachen, gieren en brullen kan ik je vertellen. Tot we na een zooi Jacky Chan karatepogingen en 20 verschillende mislukte theorie├źn tot de conclusie kwamen dat we misschien wel professionele hulp nodig hadden. Dus belden we een psycholoog.

IMG_2597

IMG_2597

Ohnee, grapje. We belden mijn papa. Daddy to the rescue. Het plan was hem te Facetimen en dan zielig te kijken. Twee pruillippen zou ie vast intrappen. We stonden er klaar voor. Twee onweerstaanbare pruillippen. Maar hij nam niet op. Bij Lotto Weekend Miljonairs had je vroegah ook altijd drie hulplijnen, dus kroop ik onder de bank door. Hij zat zo klem dat de kans op een gebroken nekje te verwaarlozen was. En belde ik met een verwilderd bezweet hoofd aan bij de buren op een hoog. Die deden niet open. Hulp lijn drie: Begane grond dan maar.

"Hallo buurman, heeft u voor mij een zaag te leen?" "Ben je aan het klussen?" "Uhm nee, nouja.. een soort van.. Ik probeer mijn bank naar het grof vuil te brengen maar nu zit hij klem" Ik zie de buurman zijn hersenen kraken over hoe de hel ik een zaag wil gebruiken om een klemzittende bank los te krijgen.. Ik ben bang dat ik eruit zie als een verwilderde seriemoordenaar met ontploft haar, zwetend hoofd, bedekt in laagje stuuk-stof en grote ogen..

"Als we een iniminie stukje van die bank zagen dan komt het goed" Met mijn duim en wijsvinger wijs ik een paar millimeter aan. Zo. Nu vertrouwd ie de zaak vast wel.. "Kan jij zagen dan?"Verdomme, ik voel me betrapt."Nee ik niet maar mijn vriendin wel!"

Over sommige zaken moet je niet liegen. Bijvoorbeeld niet over omgang met gereedschap. Ik kan niet boren, niet zagen en ik kan amper een lampje vervangen. En ik denk dat ik er ook uitzie als iemand die verrekte weinig kan want hij kijkt nog steeds wantrouwend. Alsof hij niet van plan is zijn million dollar zaag uit te lenen aan zijn seriemoordenaar look a like bovenbuurvrouw.

"Als ik hem sloop koop ik vandaag nog een nieuwe buurman!" Dat waren de magische woorden. Binnen een minuut sta ik met een zaag weer boven. De bank zit nog steeds klem. Er liggen stuuk-korrels op de derde en tweede verdieping. Fuck it. Gat in het plafond. In september is het hele trappenhuis van boven tot beneden gestuukt en geverfd. Iemand moet de eerste zijn die schade maakt. En wie kan dat beter zijn dan de allerleukste bewoner van het trappenhuis? Precies. Niemand. En als ik ergens goed in ben is het wel dingen stuk maken. Stuk en stuuk lijken ook nog eens op elkaar.

fullsizeoutput_103c

fullsizeoutput_103c

Karatetrappen, scheldpartijen, duwen, trekken, nog wat stuuk-korrels over ons heen, een paar laffe zaag pogingen. Een mental breakdown, vijfendertig lachkicks, "Fuck it, ik verhuis wel gewoon, ik verkoop de toko inclusief bank", "Zullen we gewoon aan de drank gaan?", 10 blauwe plekken, zweettieten en ineens is ie los. Het voelt als de grootste overwinning allertijden en met hernieuwde moed slepen we hem de vier trappen nog af.

Godsamme wat ben ik blij. Bedekt in stof, stuukkorrels, zweet, een paar schrammen en opkomende blauwe plekken doe ik een vreugde dansje. Lang leve A en haar daadkracht. En doorzettingsvermogen. Ze had ook gewoon weg kunnen gaan. Zij doet het gewoon. Vrouw met 200 talenten. Ik tel mijn zegeningen met mijn vriendinnetjes. En nu bijna 6 weken later ofzo, heb ik nog steeds geen bank besteld. Maar not a single fuck is given. At all. Eerst de boel lekker laten schilderen en mijn nieuwe superluxe bed. Prinsessen zonder talent moeten tenslotte wel goed slapen.

Inmiddels als ik deze blog afmaak heb ik al meerdere nachten in mijn divaprinsessen superluxe bed doorgebracht.

M'n bed was zo mooi en zacht en fijn dat bestie S en ik hadden besloten dat zelfs seks erin hebben zonde was. De eerste grove grappen zijn gemaakt.

Sarcastisch as alllwaaayyys!

Sarcastisch as alllwaaayyys!

Ik vind ons dus echt allemachtig grappig.  Dat bed slaapt echt als een wolkje. Beentjes omhoog met overbelast knietje, hoofdeind een beetje omhoog met slapen is ook echt superlekker. Ik ben een blij meisje.  Behalve afgelopen week, toen ik met m'n slaapdronken kop even vergeten was dat ik als ik op de rand van m'n bed zit en hij niet helemaal plat staat ik nog lang niet met m'n voetjes bij de vloer kan. Gevolg was dat ik heel charmant de dag begon: tussen m'n bed en vensterbank in. Agh, verder kan ik niet vallen en ik was wel vrij snel wakker. Elk nadeel heb zijn voordeel zullen we maar zeggen.

De zoektocht naar een nieuwe bank is overigens ook niet fanatiek gaande. Ik heb een mega luxe prinsessen diva bed. En het is steeds heerlijk weer dus eten en borrelen kan prima op balkon. Of in de keuken. Of in het park. Of bij bestie S in de tuin. Of of of.. er zijn genoeg opties. En eerst de boel fris in de verf.

Maar goed het moraal van dit verhaal is er dus niet, het gaat over talenten die ik niet bezit, waaronder daadkracht en doorzettingsvermogen vallen als het gaat om zaken in huis. Gelukkig heb ik de liefste mensen om mij heen. Hebben jullie ook van die dingen waar je de moed gewoon bij voorbaat dusdanig in de schoenen zinkt dat je er maar gewoon helemaal niet aan begint?  Of ben ik de enige halve gare met dit soort afwijkingen die ECHT vriendinnen nodig heeft om bepaalde dingen ein-de-lijk te doen?

Ps. Mochten jullie een leuke bank met losse hocker ergens zien. Let me know. Het bankloze bestaan is inmiddels zo gewend dat ik in mijn bed woon. En het wordt tijd voor wat afwisseling. Enige eis: Bezorgen tot in de woonkamer.