Kiulu Farmstay

Na anderhalf uur rijden hebben we alle vormen van moderne beschaving achter ons gelaten. We zien alleen nog maar 50 tinten groen, af en toe de rivier en wat hutjes of huisjes van lokale bevolking. En de fearless honden die gewoon midden op de weg liggen te slapen. Je ziet ze bijna denken “rij maar om me heen klojo” “We are here” zijn de magische woorden van de chauffeur.

Het begint met een bruggetje over de rivier. Een twijfelachtig netje, wat touw en wat planken, veel al losliggend. Succes ermee.

Wiebelend komen we aan bij ons verblijf voor de komende drie nachten. We verblijven in een hutje, volledig gebouwd van bamboe. Een klamboe om een tweepersoonsmatras. Met uitzicht op de bergen en rivier. Er zijn geen ramen.

We zijn er wederom stil van. De stilte is raar genoeg oorverdovend. Je hoort alleen nog vogels, zacht ritselende bladeren, cicaden en de rivier.

Sassy stelt zich aan ons voor. Een lief verlegen meisje (oh boy.. hier volgt later nog een rectificatie op in de volgende blog!) die het nichtje is van eigenaar Saidin. Last minute wordt er nog een lunch voor ons geregeld. En we drinken verse thee met stukken citroengras. Want dat is goed voor onze buik na de reis hier naartoe. Als we de farm aan het ontdekken zijn zien we bananenbomen, kokosnootpalmen, rijstvelden en een paar locals die aan het werk zijn of chillen op het land. Er staat iets verderop een klein wit huisje. Later vertelt Saidin trots dat dat huisje van zijn oom is. Hij werkt hier op het land. En er zijn hier ook twee mensen die een waterbuffel bezitten. Dat is rijkdom.

Maar kan je als local ook in de problemen brengen. Als je buffel in agressieve modus uitbreekt, dan vreet ie het land van de buren kaal en dan moet je betalen. Het drinken van kokosnoten is hier niet normaal maar een luxe. Als je zwanger bent dan doe je dat, want als je rond de 7 maanden zwanger bent en jong kokoswater drinkt is goed voor de gezondheid van je baby, en dan blijft hij of zij blanker. Dat is hier schijnbaar flink belangrijk.

We eten grotendeels (op verzoek) vegetarisch, en het is heerlijk. En ik schrijf graag over eten:

Omeletjes met groenten, water spinazie met knoflook, baby paksoi, tapiocabladeren met ei in soort rosti vorm. Een zout soepje met (smakeloze) wintermeloen. Kip met blokjes aardappel in heerlijke kruiden. Gebakken banaan (Ja C, je leest het goed haha) Pannenkoekjes met onder andere zoete aardappel, mihoen met ei en paksoi als ontbijt. Het ontbijt is even wennen.

Lijkt niet op kwark/havermoutjes/brinta of een tosti. Maar het vult als een malle en smaakt toch goed!

Het vrouwtje wat ons eten brengt maakt het allemaal vers en alles wat we eten komt van land rondom de farmstay. Sommige dingen zijn een soort geheim recept. De tapiocablad-ei rosti’s bijvoorbeeld. Trots vertellen ze erover. Wij vragen steeds of iedereen mee eet. Het is veels te veel voor ons twee en zo is het avond eten steeds een gezellig samenzijn.

De hele Kiulu farmstay is gemaakt van bamboe, heel ruim opgezet met onder andere een vijver met tilapia vissen, rijstvelden, een obstaclecourse voor als je actief de dag wil beginnen, wat zitjes, campingplekken die me doen denken aan m’n survival jaren. (Lieve E, H, m’n moddermaatje E junior en L.. ik weet zeker dat jullie het hier fantastisch zouden vinden!)

Een bamboe hut met lokale muziek instrumenten, kippen, allerlei groenten en dat allemaal opgezet om een hele grote mega oude vijgenboom.

We hebben een relaxte avond en onze eerste nacht in ons bamboe hutje is wat onrustig. Het is ontzettend klam, en als zweettiet 2.0 liggen we midden in de nacht lachend wakker. Samen nog wat nasleep van de jetlag.. En door het Jurassic Park like uitzicht verwachten we stiekem brullende dino's.

De dag erna werden we met stralende zon opgehaald voor raften. Tijdens het raften vertelde onze instructor over het lokale leven. Zijn dorpje was alleen bereikbaar met zo’n wiebelig touwbruggetje. Men leeft er van visvangst en het land. Met vijf bamboe stokken aan elkaar gemaakt vaart men de rivier over. “Bamboo boat, for fishing or getting over the river”

We waren niet alleen stil van de Jurassic Park like uitzichtjes maar ook van van alles wat onze guide ons vertelde. Ik ben de luxepoes die de GVB pont over het IJ pakt om daar de lekkerste ijskoffie van Amsterdam te scoren. Hier moet alles met bamboe bootje het water over. Behalve mensen, die kunnen over het touwbruggetje.

Af en toe kregen we even een plens ijskoud water over ons heen en waren we weer helemaal alive en kicking. Weg uit Jurassic Park, terug op aarde.

Als we terugkomen van het raften is het warme zonnige weer veranderd in standje lauwe stortbui. Het touwbruggetje doen we dan maar terwijl het lijkt alsof er non stop iemand boven ons hangt met emmers lauw water. We hadden net zo goed koppie onder kunnen gaan met het raften.

Kleine collage

Kleine collage

Tijd voor een sloot lokale thee, een middagtukkie en savonds gezellig eten met z'n allen. We bespreken alvast de volgende dag. Het lijkt alsof de vermoeidheid van afgelopen weken eruit komt. We gaan allebei vroeg in coma. Met het geluid van de rivier en keiharde regen. Heerlijk slapen in ons bamboe hutje. Vanaf minuut een dat we er binnen liepen voelden we er ons thuis.

Er zijn geen andere toeristen, af en toe een nieuwsgierige local, kindjes onderweg naar school en wat boeren. That's it. Ontzettende aanrader wat ons betreft: Kiulu Farmstay. Deel twee van Kiulu Farmstay volgt nog. Met hele bijzondere ervaringen.