Sorry lieve Julie, dat er klootzakken bestaan.

Kleine disclaimer.
Niet geschreven vanuit Lieke met politieuniform aan. Maar geschreven vanuit gewoon ik. Lieke. Vrouw. Boos. Bezorgd. Verdrietig. Teleurgesteld.

Weer komt er een foto voorbij, met een stralende glimlach van oor tot oor, maar ze werd vermist. En later dood gevonden. Ik moet direct aan Anne Faber denken.
Julie van Espen, ging onderweg naar een vriendin. Ze kwam daar nooit aan.
Erger nog. Veel hartverscheurend erger. Ze komt alleen nog op haar eigen uitvaart aan. En niet op de fiets maar in een kist. 

Steve S die wordt verdacht van de moord en verkrachting op Julie is weer een situatie die mij ontzettend verdrietig maakt. En boos. En teleurgesteld in hoe de fuck dit kan gebeuren.

Hij is verdachte, dus nog geen dader. Ook al heeft hij na de vondst van het lichaam van Julie bekend dat hij haar wilde verkrachten maar toen ze zich hevig verzette hij haar (ook) heeft vermoord.
Maar zelfs als hij op magische wijze NIETS te maken zou hebben met de dood en verkrachting van Julie, dan zijn de feiten een misselijkmakend grof schandaal. Eigenlijk dekt grof schandaal de lading niet maar ik kan even niets beters verzinnen.
In maart 2004 was er een vrouw die de dakloze en goede bekende van de politie Steve haar nummer gaf voor als hij een keer honger had en niets te eten.
Steve maakte misbruik van haar goedheid en grote hart. Hij verkrachtte haar en jatte haar portemonnee na afloop.
Steve had daar een tenenkrommend slecht verhaal bij want de stem van de vrouw deed hem denken aan die van zijn stiefopa waar hij door misbruikt was in het verleden. Kots.

Nog niet lang geleden mishandelde en verkrachtte hij zijn ex vriendin in haar eigen appartement. 
Hij werd in 2017 veroordeeld tot vier jaren achter een dikke dichte deur. Vier jaar. Wat een lachertje voor verkrachting nummer twee..
Maar zelfs daar was hij het niet mee eens én hij mocht zijn hoger beroep in vrijheid afwachten..
Je zou toch denken dat je met twee verkrachtingen op naam een gevaar bent voor alle vrouwen in de samenleving. 
Dat je recht hebt op hoger beroep vind ik een mooi rechtssysteem.  Maar dat beroep mocht Steve in vrijheid afwachten. Dat vind ik volkomen krankzinnig.

Het Openbaar Ministerie vond dat denk ik ook, en vroeg de rechter hem in de tussentijd gewoon achter die dikke deur te laten.  Maar nee, de rechter besloot dat Steve die vrijwel altijd onder invloed van drank en drugs was, geen sociale contacten en een non stop crimineel pad lijkt te bewandelen een geschikte jongen is om zijn hoger beroep in vrijheid af te wachten. 

Stralende drieëntwintig jarige Julie is vermoedelijk het volgende slachtoffer geworden van Steve.
Steve staat op camerabeelden met het fietsmandje van Julie, op de plek waar hij op beeld staat zijn bebloede kledingstukken gevonden van Julie. 
Het zijn in een onderzoek allemaal zogenoemde plusjes en bewijsstukken. Respect voor de rechercheurs, wat een vreselijk onderzoek moet dit zijn om te draaien.

Maar stel he, dat Steve NIETS te maken heeft met alles rondom Julie.. 
Dan nog loopt deze man vrij rond. Vrij om te gaan en staan waar hij maar wil. Terwijl hij al twee vrouwen heeft verkracht. Hoe is het mogelijk in een Westerse beschaving? Wat moet je dan nog meer doen om je vrijheid kwijt te zijn?

De 4 jaar cel die tegen hem geeist is is een lachertje in mijn ogen. Vier jaar cel voor een tweede verkrachting. Op een blanco strafblad kan je het niet gooien, op ‘het is een fantastisch lieve jongen’ ook niet. Zijn leven weer op de rit? NOPE.… 
Hoe is het mogelijk rechters? Wat als Julie je dochter was geweest? Of je allerbeste vriendin? Of je vrouw? Was er dan ineens een mogelijkheid tot het direct opsluiten van Steve? Of mocht hij dan ook in vrijheid zijn hoger beroep afwachten? Dat zijn harde woorden, ik weet het. Maar dit mag toch niet mogelijk zijn?

Lieve rechters en dan nu vooral die in België:  Bescherm de vrouwen in je land. Het Openbaar Ministerie verzocht hem in de gevangenis zijn beroep af te wachten, zijn biologische vader zegt vroeger van parket tot psychiater gewaarschuwd te hebben voor gedrag van zijn zoon..  Dat doen ze niet omdat hij zweetvoeten heeft. Verdomme.

Maar nee, omdat meneer zich tijdens zijn voorlopige hechtenis keurig had gedragen, mocht hij in vrijheid wachten op zijn hoger beroep uitspraak. 
Meneer gedraagt zich enkele weken of maanden goed, en DAT is dan overtuigend gedrag om hem weer in vrijheid te stellen? 

Maar twee bewezen verkrachtingen door meneer is niet genoeg misselijkmakend psychopatisch wangedrag om te besluiten dat hij misschien toch NIET in vrijheid hoort rond te lopen? En alle in de jaren daarvoor gepleegde delicten? Die paar weken goed gedrag die tellen zwaarder?
Welke overweging wordt er hier gemaakt?
Waarom worden de vrouwen niet bescherm tegen dit soort monsters?

Zijn de vrouwen dan niet enigszins minderwaardig aan een boel onzinnig geneuzel als er besloten wordt dat kortdurend ‘goed’ gedrag binnen gesloten deuren het wint van langdurige vreselijk wangedrag in de maatschappij?

Ik maak me altijd boos als vrouwen hun gedrag aanpassen, bang om lastig gevallen te worden, of aangerand of erger. Onlangs kwam er weer een openhartig verhaal naar buiten van een vrouw die in het park hier dichtbij bedreigd werd met verkrachting. Mijn vriendinnetje A deelde dit artikel en er ontstond een aardige discussie. Durfden we allemaal maar onze verhalen te delen. Durfden we de maatschappij maar te laten zien hoe ver we naar de klote zijn met wat er allemaal gebeurd. Maar het blijft een taboe, we schamen ons, we denken dat het aan ons ligt, we passen ons gedrag aan.. Niet omdat we nou zo graag kilometers omfietsen. Maar om ons veilig te voelen!

Het is te zot voor woorden dat ik een “Ik ben veilig thuis” berichtje moet sturen als ik met m’n maat gesport heb en nog 10 minuten alleen moet fietsen door het park. Maar dat is nou eenmaal wat ‘nodig’ is. Omdat er nog steeds ontzettend veel aanrandingen en verkrachtingen zijn. In België worden er 8 per dag gemeld. 

Maar ook in België is de taboe groot, dus die 8 die er gemeld worden is vast heel erg weinig als je het daadwerkelijke aantal zou weten.
De vrouwen houden namelijk hun mond. Durven er niet over te praten, laat staan aangifte doen.
Victimshaming is nog steeds normaal. En zo ook grappen over verkrachting.

Een paar weken geleden toen het nog korte broeken en witte benen weer was liep er een meisje in een kort jurkje langs twee jongens waar ik achter liep.. 

“Tering die wil ik ECHT neuken man”
“Haha ja maar zij jou niet lelijkerd”
“Ik neuk ‘dr alsnog, of ze nou wil of niet haha. Vind ze toch wel lekker” 

Ik had een hersenschudding maar m’n hersenen werden hier nog een keer door geschud. Ik loop wat harder, trek boos de zonnebril van m’n neus, haal de jongens in en vraag of ie die opmerking serieus meent. 

“Huh waar heb jij het over?” 
“Dat je dat meisje wil neuken of zij het nou wil of niet.. Ik vind het een zieke opmerking!” 
“Waar maak jij je druk om, dat is een grap.” 
Ik laat me uit het veld slaan. Draai me op en snauw nog halfbakken iets als
“Trieste humor heb je dan. Bah. Karma pakt je wel smeerlap..” 

De jongens bleven verbaasd staan toen ik weg liep. 
Tien minuten met fijne muziek in m’n oren later was ik het weer kwijt. Maar baalde toch van mezelf, ik had naar mijn idee het gesprek moeten aangaan in plaats van ze af te snauwen. 
Dat was mislukt. At least I tried.

Sorry lieve Julie,  Sorry dat er klootzakken bestaan.

Sorry lieve Julie,
Sorry dat er klootzakken bestaan.

Ik weet niet waarom ik dit blog of wat ik ermee wil bereiken, maar het raakt me.
Alle info die ik heb, komt via nieuwssites, en niet alles is bevestigd door de politie. Dus of alles 200% klopt, dat weet ik niet. Maar ik wilde er toch over schrijven. 

Lieve Julie, sorry dat er klootzakken bestaan..
Ik vind het intens dapper dat je je zo hard hebt verzet, maar het is alsnog vreselijk afgelopen. Je hebt een onverteerbaar grote prijs betaald.
Je zus schrijft deze prachtige woorden over je prachtige Julie:

“Als iedereen zelfs maar enkele van haar mooie eigenschappen zou overnemen zou de wereld een veel mooiere plek worden” 

Ik roep altijd dat de haat het nooit zal winnen van de liefde.. Jij bent weer een reden om daar voor te strijden en in te blijven geloven. Soms tegen beter weten in, maar ik weiger de haat te laten winnen. 

Als justitie die mafklapper niet fatsoenlijk opsluit, dan pakt karma hem wel. Bah. 
En we blijven maar gewoon “Ik ben veilig thuis” berichtjes sturen, want helaas is het nodig.